Od motyla do gąsienicy

Dziś polecamy przeczytanie wiersza, który może stać się inspiracją do rozmowy na temat utworu:)

“Gąsienica-tajemnica” D.Gellner

Idzie ścieżką gąsienica,
Kolorowa tajemnica.
Krótkich nóżek mnóstwo ma,
Jedną robi pa, pa, pa.

Do widzenia, do widzenia,
Czary-mary, już mnie nie ma.
Nitką się owinę cała
i w kokonie będę spała.

Kokon się na wietrze chwieje,
Niby nic się już nie dzieje.
Gąsienica w środku śpi,
Zatrzasnęła wszystkie drzwi.

Aż tu nagle – patrzcie teraz,
Ktoś kokonu drzwi otwiera,
Macha na nas skrzydełkami,
Kto to jest? – Powiedzcie sami!

Można spróbować odpowiedzieć na pytania:
• Kto szedł ścieżką?
• Jak wyglądała gąsienica?
• Co zrobiła przed zimą gąsienica?
• W czym przespała zimę?
• Co się stało na wiosnę?

Proponujemy:

  1. Aby dzieci zainspirowane wierszem wykonały ilustrację albo wybranej sceny albo procesu przez jaki przeszła gąsienica.
  2. Lub zrobiły pracę plastyczną,do której potrzebne będą: farby, słomka i kontur motyla z zaznaczoną osią symetrii (w załączniku). Składamy kontur motyla na pół,tak aby widoczna była tylko jedna część obrazka.Dziecko nanosi na skrzydła gęste plamy farby,które stara się rozdmuchać przy użyciu słomki.Kiedy skrzydło jest całe poplamione,składamy obrazek tak aby “czysta” część odbiła się od “poplamionej”.Zwracamy uwagę na oś symetrii i lustrzane odbicie jakie charakteryzuje wygląd 🦋 Jeśli ktoś nie ma w domu gęstej farby radzi sobie z bardziej rozwodnioną plakatowka, by można było ją dmuchać lub w inny dowolny sposób.Kazdy pomysł jest dobry,liczy się efekt końcowy.Motyl ze zdjęć to tylko “szybki podgląd” na wykonanie zadania:)

Zadania zaplanowano we współpracy pań z grupy Skrzaty.